Przejdź do głównej treści

CZESŁAW NIEMEN

Data publikacji 2020-07-07

"Aleją gwiazd biegniemy" Był charyzmatycznym wokalistą obdarzonym wyjątkowym głosem oraz jednym z najbardziej oryginalnych i wpływowych artystów polskiej muzyki popularnej XX w. Zaczynał od prostych piosenek w stylu pop, by niebawem podążyć w kierunku rozbudowanych kompozycji z elementami jazzu i muzyki awangardowej. Był także jednym z pierwszych w Polsce twórców wykorzystujących na dużą skalę instrumenty elektroniczne. W każdym z tych wcieleń dał się poznać na scenie opolskiego amfiteatru. Czesław Wydrzycki (bo tak brzmiało jego prawdziwe nazwisko), dostrzeżony na Festiwalu Młodych Talentów w Szczecinie i otoczony opieką Franciszka Walickiego, związał się z grupą Niebiesko-Czarni. W tym składzie pojawił się podczas I KFPP w Opolu, gdzie wykonał kilka piosenek o charakterze ludowym i własną kompozycję „Wiem, że nie wrócisz” (sł. Jacek Grań), do dziś popularną, a wówczas niezauważoną. Rok później Niebiesko-Czarni oraz ich soliści zaprezentowali kilkanaście piosenek, a wśród nich stworzone i wykonane przez artystę Niemena, m.in. „Czy mnie jeszcze pamiętasz” (sł. Jacek Grań), „Czas jak rzeka” (sł. Czesław Niemen) i „Pamiętam ten dzień” (sł. Jacek Grań / Włodzimierz Patuszyński). Na III KFPP Niemen z Niebiesko-Czarnymi przedstawił swoje kompozycje „Stoję w oknie” (sł. Edward Fiszer), „Nie bądź taki bitels” (sł. Jacek Grań), „Baw się w ciuciubabkę” (sł. Jacek Grań) oraz jeden ze swoich największych evergreenów, choć wtedy niedostrzeżony, „Wspomnienie” (muz. Marek Sart, sł. Julian Tuwim). W 1966 r. w koncertach „Przeboje sezonu” i ,,Mikrofon dla wszystkich” kompozycje Niemena ,,Czy wiesz” (sł. Marek Gaszyński, aranż. Leszek Bogdanowicz) i ,,Duży błąd” (sł. Marta Bellan) zaśpiewane były przez innych – Ninę Urbano z zespołem Tajfuny i amatorski zespół Żółto-Czarni. V KFPP w 1967 r. bezapelacyjnie należał do twórcy i wykonawcy Czesława Niemena oraz jego ponadczasowego utworu „Dziwny jest ten świat”. Zaśpiewany w koncercie „Premiery” z towarzyszeniem Alibabek i nowego zespołu Akwarele został bardzo dobrze przyjęty przez publiczność w amfiteatrze. Powtórzony kilka godzin później, podczas festiwalowej imprezy towarzyszącej (w kinie Kraków) oraz w finałowym koncercie „Mikrofon i ekran” wciąż robił na publiczności ogromne wrażenie. Był to przełomowy moment w karierze artysty. Zdobył on Nagrodę Specjalną Przewodniczącego Komitetu ds. PRiTV, a kompozycja nadała tytuł płycie długogrającej, pierwszej w historii polskiej fonografii, która zdobyła status „Złotej Płyty”. Następne wizyty Niemena na KFPP były wyczekiwane, ale nie miały już charakteru konkursowego, a raczej przedstawiający aktualne zainteresowania i prace artysty. Jak w 1971 r., gdy w trakcie imprezy „Jazzorama” na IX KFPP odebrał trzecią w swoim dorobku „Złotą Płytę” Polskich Nagrań za album „Enigmatic” i przedstawił program związany z tym wydawnictwem. Podobnie rok później podczas nocnej opolskiej edycji „Musicoramy”, kiedy wystąpił z Grupą Niemen (z Helmutem Nadolskim oraz muzykami SBB w składzie). W roku 1974 został zaproszony do koncertu jubileuszowego „Przeboje XXX-lecia PRL”, w którym zaśpiewał „Wspomnienie” i „Dziwny jest ten świat”. Wziął również udział w imprezie towarzyszącej XII KFPP „Polska poezja śpiewana” (w auli Szkoły Muzycznej) według scenariusza Magdy Umer z udziałem m.in. Marka Grechuty i Elżbiety Wojnowskiej. W koncercie „Mikrofon i ekran” XIII KFPP przedstawił utwór „Co się stało matko z moim snem” (muz. Katarzyna Gaertner, sł. Ernest Bryll, aranż. Czesław Niemen) pochodzący z oratorium „Zagrajcie nam dzisiaj wszystkie srebrne dzwony”. Rok później festiwalowa publiczność opolska, z trudem, doczekała się (o świcie) recitalu artysty. Na XVII KFPP Czesław Niemen pojawił się znów we wspomnieniowych koncertach „Przeboje XXXV-lecia” i „Złote Przeboje XXXV-lecia”, śpiewając „Piosenkę o mojej Warszawie” (muz. i sł. Albert Harris), „Pieśń Wojów” (sł. Gall Anonim) i „Dziwny jest ten świat”. Podczas XXVI KFPP wystąpił z recitalem na scenie Teatru im. Jana Kochanowskiego. Dekadę po śmierci artysty, w 2014 r. miał miejsce wielki powrót twórczości Czesława Niemena na festiwalową scenę, kiedy to debiutanci 51. KFPP zmierzyli się z jego utworami w koncercie „SuperDebiuty z Niemenem – Świat nie zginie dzięki nim!”, a nad całością przedsięwzięcia czuwała córka legendarnego piosenkarza – Natalia Niemen. ,,Reprezentuję mojego nieżyjącego tatę, za niego doglądam tych debiutantów. Repertuar jest bardzo dobry dla młodych śpiewaków. (…) Dużo osób uważa, że piosenek Niemena śpiewać nie należy, że powinni to robić tylko ludzie z wielką skalą, wielkimi głosami, wirtuozi. Ja jestem innego zdania, uważam że te piosenki może śpiewać każdy kto jest muzykalny” – podkreśliła wokalistka. Gwiazda poświęcona artyście była tą, która w maju 2004 r. zainaugurowała istnienie opolskiej Alei Gwiazd Polskiej Piosenki.

CZESŁAW NIEMEN

„Aleją gwiazd biegniemy”

Był charyzmatycznym wokalistą obdarzonym wyjątkowym głosem oraz jednym z najbardziej oryginalnych i wpływowych artystów polskiej muzyki popularnej XX w. Zaczynał od prostych piosenek w stylu pop, by niebawem podążyć w kierunku rozbudowanych kompozycji z elementami jazzu i muzyki awangardowej. Był także jednym z pierwszych w Polsce twórców wykorzystujących na dużą skalę instrumenty elektroniczne.
W każdym z tych wcieleń dał się poznać na scenie opolskiego amfiteatru. Czesław Wydrzycki (bo tak brzmiało jego prawdziwe nazwisko), dostrzeżony na Festiwalu Młodych Talentów w Szczecinie i otoczony opieką Franciszka Walickiego, związał się z grupą Niebiesko-Czarni. W tym składzie pojawił się podczas I KFPP w Opolu, gdzie wykonał kilka piosenek o charakterze ludowym i własną kompozycję „Wiem, że nie wrócisz” (sł. Jacek Grań), do dziś popularną, a wówczas niezauważoną. Rok później Niebiesko-Czarni oraz ich soliści zaprezentowali kilkanaście piosenek, a wśród nich stworzone i wykonane przez artystę Niemena, m.in. „Czy mnie jeszcze pamiętasz” (sł. Jacek Grań), „Czas jak rzeka” (sł. Czesław Niemen) i „Pamiętam ten dzień” (sł. Jacek Grań / Włodzimierz Patuszyński). Na III KFPP Niemen z Niebiesko-Czarnymi przedstawił swoje kompozycje „Stoję w oknie” (sł. Edward Fiszer), „Nie bądź taki bitels” (sł. Jacek Grań), „Baw się w ciuciubabkę” (sł. Jacek Grań) oraz jeden ze swoich największych evergreenów, choć wtedy niedostrzeżony, „Wspomnienie” (muz. Marek Sart, sł. Julian Tuwim). W 1966 r. w koncertach „Przeboje sezonu” i ,,Mikrofon dla wszystkich” kompozycje Niemena ,,Czy wiesz” (sł. Marek Gaszyński, aranż. Leszek Bogdanowicz) i ,,Duży błąd” (sł. Marta Bellan) zaśpiewane były przez innych – Ninę Urbano z zespołem Tajfuny i amatorski zespół Żółto-Czarni.
V KFPP w 1967 r. bezapelacyjnie należał do twórcy i wykonawcy Czesława Niemena oraz jego ponadczasowego utworu „Dziwny jest ten świat”. Zaśpiewany w koncercie „Premiery” z towarzyszeniem Alibabek i nowego zespołu Akwarele został bardzo dobrze przyjęty przez publiczność w amfiteatrze. Powtórzony kilka godzin później, podczas festiwalowej imprezy towarzyszącej (w kinie Kraków) oraz w finałowym koncercie „Mikrofon i ekran” wciąż robił na publiczności ogromne wrażenie. Był to przełomowy moment w karierze artysty. Zdobył on Nagrodę Specjalną Przewodniczącego Komitetu ds. PRiTV, a kompozycja nadała tytuł płycie długogrającej, pierwszej w historii polskiej fonografii, która zdobyła status „Złotej Płyty”.
Następne wizyty Niemena na KFPP były wyczekiwane, ale nie miały już charakteru konkursowego, a raczej przedstawiający aktualne zainteresowania i prace artysty. Jak w 1971 r., gdy w trakcie imprezy „Jazzorama” na IX KFPP odebrał trzecią w swoim dorobku „Złotą Płytę” Polskich Nagrań za album „Enigmatic” i przedstawił program związany z tym wydawnictwem. Podobnie rok później podczas nocnej opolskiej edycji „Musicoramy”, kiedy wystąpił z Grupą Niemen (z Helmutem Nadolskim oraz muzykami SBB w składzie).
W roku 1974 został zaproszony do koncertu jubileuszowego „Przeboje XXX-lecia PRL”, w którym zaśpiewał „Wspomnienie” i „Dziwny jest ten świat”. Wziął również udział w imprezie towarzyszącej XII KFPP „Polska poezja śpiewana” (w auli Szkoły Muzycznej) według scenariusza Magdy Umer z udziałem m.in. Marka Grechuty i Elżbiety Wojnowskiej. W koncercie „Mikrofon i ekran” XIII KFPP przedstawił utwór „Co się stało matko z moim snem” (muz. Katarzyna Gaertner, sł. Ernest Bryll, aranż. Czesław Niemen) pochodzący z oratorium „Zagrajcie nam dzisiaj wszystkie srebrne dzwony”. Rok później festiwalowa publiczność opolska, z trudem, doczekała się (o świcie) recitalu artysty.
Na XVII KFPP Czesław Niemen pojawił się znów we wspomnieniowych koncertach „Przeboje XXXV-lecia” i „Złote Przeboje XXXV-lecia”, śpiewając „Piosenkę o mojej Warszawie” (muz. i sł. Albert Harris), „Pieśń Wojów” (sł. Gall Anonim) i „Dziwny jest ten świat”. Podczas XXVI KFPP wystąpił z recitalem na scenie Teatru im. Jana Kochanowskiego.
Dekadę po śmierci artysty, w 2014 r. miał miejsce wielki powrót twórczości Czesława Niemena na festiwalową scenę, kiedy to debiutanci 51. KFPP zmierzyli się z jego utworami w koncercie „SuperDebiuty z Niemenem – Świat nie zginie dzięki nim!”, a nad całością przedsięwzięcia czuwała córka legendarnego piosenkarza – Natalia Niemen. ,,Reprezentuję mojego nieżyjącego tatę, za niego doglądam tych debiutantów. Repertuar jest bardzo dobry dla młodych śpiewaków. (…) Dużo osób uważa, że piosenek Niemena śpiewać nie należy, że powinni to robić tylko ludzie z wielką skalą, wielkimi głosami, wirtuozi. Ja jestem innego zdania, uważam że te piosenki może śpiewać każdy kto jest muzykalny” – podkreśliła wokalistka.
Gwiazda poświęcona artyście była tą, która w maju 2004 r. zainaugurowała istnienie opolskiej Alei Gwiazd Polskiej Piosenki.

Sponsorzy i partnerzy