„Aleją gwiazd biegniemy” Czerwone Gitary to zespół założony w 1965 r. przez Bernarda Dornowskiego, Krzysztofa Klenczona, Jerzego Kosselę, Jerzego Skrzypczyka oraz Henryka Zomerskiego. Gościnnie z grupą występował też Seweryn Krajewski, który pod koniec 1965 r. zastąpił Zomerskiego. W późniejszych latach skład osobowy grupy zmieniał się. Zespół ma na swoim koncie wiele albumów, m.in.: „To właśnie my” (1966 r.), „Czerwone Gitary 2” (1967 r.), „Spokój serca” (1971 r.) czy „Port piratów” (1976 r.). W dorobku Czerwonych Gitar znajduje się wiele ponadczasowych przebojów, m.in.: „Takie ładne oczy” (muz. Seweryn Krajewski, sł. Marek Dagnan), „Biały krzyż” (muz. Krzysztof Klenczon, sł. Janusz Kondratowicz), „Matura” (muz. Krzysztof Klenczon, sł. Jerzy Kossela), „Kwiaty we włosach” (muz. Krzysztof Klenczon, Mateusz Święcicki, sł. Janusz Kondratowicz), „Dozwolone do lat 18-tu” (muz. Seweryn Krajewski, sł. Krzysztof Dzikowski, Kazimierz Winkler) czy „Nie zadzieraj nosa” (muz. Seweryn Krajewski, sł. Marek Gaszyński). Czerwone Gitary wystąpiły na V KFPP w Opolu w 1967 r. w koncercie „Popołudnie z młodością”, podczas którego zaprezentowali m.in. piosenki: „To właśnie my” (muz. i sł. Krzysztof Klenczon, Seweryn Krajewski), „Nikt na świecie nie wie” (muz. Krzysztof Klenczon, sł. Tadeusz Kozłowski), „Barwy jesieni” (muz. Seweryn Krajewski, sł. Marek Gaszyński) oraz „Nie zadzieraj nosa”. Zespół wystąpił także w koncercie finałowym „Mikrofon i Ekran”, a Seweryn Krajewski wrócił z Opola z Nagrodą Polskiej Federacji Jazzowej.
Rok później grupa otrzymała na opolskim festiwalu nagrodę Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji za utwór „Takie ładne oczy”, a na VII KFPP w 1969 r. nagrodę Ministra Kultury i Sztuki za piosenkę „Biały krzyż”. W tym samym roku zespół otrzymał także Złoty Mikrofon od Polsko-Amerykańskiej Agencji Artystycznej.
Dziennikarze „Expressu Wieczornego” skupili się na strojach Czerwonych Gitar, w których grupa miała wystąpić na VII KFPP w 1969 r.: „Występują w nowych strojach zaprojektowanych i wykonanych przez łódzkie zakłady Polboy, specjalizujące się w produkcji garniturów młodzieżowych. Z kilku przedstawionych przez plastyków propozycji zespół wybrał trzy zestawy: wieczorowo-koncertowy, składający się z romantycznego ubrania z liliowo-czarnego żakardowego jedwabiu i białej koszuli z fantazyjnym żabotem (uszyje Wólczanka), ubiór ludowy z wdziankiem z białej wełny, zdobionym krajką o motywach folklorystycznych, uzupełniony szerokim góralskim pasem i wysokimi czerwonymi butami, oraz ubranie wizytowe z tkaniny tenis z kolorową kamizelką. Ponadto przygotowuje się 5 tysięcy chusteczek do butonierek, przeznaczonych dla entuzjastów tego zespołu. Będą one ozdobione emblematami Czerwonych Gitar i zakładów”.
Na VIII KFPP zespół wystąpił m.in. z utworami „Bez naszej winy” (muz. Seweryn Krajewski, sł. Krzysztof Dzikowski) oraz „Pani Nadziejo” (muz. Seweryn Krajewski, sł. Wojciech Młynarski). Rok później Czerwone Gitary wróciły do Opola z piosenką „Płoną góry, płoną lasy” (muz. Seweryn Krajewski, sł. Janusz Kondratowicz). Na X KFPP w Opolu w 1972 r. zespół otrzymał Srebrnego Gwoździa, a fani mogli usłyszeć „Drogę, którą idę” (muz. Seweryn Krajewski, sł. Janusz Kondratowicz) oraz „Ziemia śpiewa” (muz. Seweryn Krajewski, sł. Krzysztof Dzikowski). Podczas XIII KFPP w 1975 r. Czerwone Gitary zaprezentowały „Ciągle pada” (muz. Seweryn Krajewski, sł. Krzysztof Dzikowski) oraz „Słowo jedyne – Ty” (muz. Seweryn Krajewski, sł. Krzysztof Dzikowski). Na XVII KFPP w 1979 r. grupa wystąpiła w koncercie „Przeboje 35-lecia” z wiązanką swoich największych przebojów: „Nie zadzieraj nosa”, „Historia jednej znajomości” (muz. Krzysztof Klenczon, sł. Jerzy Kossela), „Takie ładne oczy”, „Tak bardzo się starałem” (muz. Seweryn Krajewski, sł. Krzysztof Dzikowski), „Anna Maria” (muz. Seweryn Krajewski, sł. Krzysztof Dzikowski) oraz „Płoną góry, płoną lasy”.
W 2015 r. Czerwone Gitary odsłoniły pamiątkową gwiazdę w opolskiej Alei Gwiazd Polskiej Piosenki. Jerzy Skrzypczyk – perkusista grupy– podczas uroczystości wspominał częste wizyty zespołu na opolskim festiwalu: „Czerwone Gitary w Opolu występowały kilkanaście razy, wiele osób nam tego zazdrościło. Dziękujemy wam, że możemy dziś tu być”.
