„Prouszi państwa” – Fryderyk Járosy
Fryderyk Járosy przeszedł do historii polskiego kabaretu jako reżyser, autor i wykonawca skeczy, monologów, piosenek, ale przede wszystkim jako jedyny w swoim rodzaju konferansjer. W Warszawie pojawił się latem 1924 r. przyjeżdżając na gościnne występy
z kabaretem rosyjskich emigrantów „Niebieski Ptak”. Romantyczna legenda mówi, że powodem decyzji o pozostaniu w Polsce był romans z Hanką Ordonówną. Zaangażowany do teatru Qui Pro Quo, mimo początkowych trudności związanych z nieznajomością języka, szybko stał się jego wielką gwiazdą, a z cudzoziemskiego akcentu uczynił nieodłączną część swojej osobowości estradowej. Wykorzystując niebywały wdzięk osobisty, a także doświadczenie zdobyte w teatrzykach rosyjskich oraz rozległą kulturę teatralną i literacką zrewolucjonizował polską scenę kabaretową. Przez piętnaście lat współpracował niemalże ze wszystkimi ważniejszymi teatrami rewiowymi w Warszawie. Tuż przed wybuchem wojny założył teatr Figaro. Premierę zaplanowano na sobotę 2 września 1939 roku. Niestety, nigdy już się ona nie odbyła…
