Bogactwo „Morskiego Oka”
Wraz z zakończeniem działalności kabaretu „Perskie Oko” Andrzej Włast, będący w nim przez pewien czas kierownikiem, postanowił założyć swój własny teatr, co zrobił już 12 listopada 1927 r. w budynku przy ulicy Jasnej. Miejsce zyskało nazwę „Nowe Perskie Oko”, jednak ze względu na niesnaski z dawnymi właścicielami „Perskiego Oka” zmieniło po jakimś czasie nazwę na „Morskie Oko”. W latach 1928–1930 teatr cieszył się niezwykłą popularnością, o czym świadczą słowa Ludwika Sempolińskiego: „Teatr szedł świetnie, był sensacją ogólnokrajową. Bilety mimo wysokich cen, bo po 16 zł, były na premierę wykupione przez publiczność z innych miast telegraficznie. Kasy w dniu premiery były już zamknięte. Bilety można było kupić u koników, którzy potrafili zarobić czasem i do 500 zł dziennie”. Kabaret, na którego scenie występowali Zula Pogorzelska, Loda Halama, Witold Roman czy Eugeniusz Bodo, zgasił swoje światła w 1933 r., kiedy to zakończył działalność.
Ludwik Sempoliński, „Wielcy artyści małych scen”, Warszawa 1968, s. 384–385
https://staremelodie.pl/piosenka/97/Rebeka
