„Aleją gwiazd biegniemy”
Andrzej Dąbrowski to prawdziwy człowiek renesansu – perkusista, piosenkarz, kierowca rajdowy, fan motoryzacji, dziennikarz, a także fotograf. Jako wokalista i kompozytor znany jest z takich utworów jak: „Do zakochania jeden krok” (muz. Antoni Kopff, sł. Andrzej Bianusz), „Zapomnij mnie” (muz. Ryszard Poznakowski, sł. Grażyna Orlińska), „Ja to się cieszę byle czym” (muz. Andrzej Dąbrowski, Jerzy Milian, sł. Błażej Perkun) czy „Zielono mi” (muz. Jan Ptaszyn Wróblewski, sł. Agnieszka Osiecka).
Profesjonalnie w roli perkusisty zadebiutował w 1958 r. w zespole Andrzeja Kurylewicza. Grał, akompaniował i nagrywał także m.in. z takimi artystami jazzowymi jak: Jan Ptaszyn Wróblewski, Wojciech Karolak, Janusz Muniak, Tomasz Stańko, Urszula Dudziak, Andrzej Trzaskowski, Krzysztof Komeda, Zbigniew Namysłowski, Jerzy Milian, Michał Urbaniak, Włodzimierz Nahorny, Jarosław Śmietana, Jerzy Duduś Matuszkiewicz. Jest laureatem wielu prestiżowych konkursów i plebiscytów – w tym w ankietach miesięcznika „Jazz” siedmiokrotnie na najlepszego polskiego perkusistę jazzowego, a także najlepszego perkusistę „bloku wschodniego” w ankiecie zachodnioniemieckiego magazynu „Jazz Podium”. Towarzyszył również wielu gwiazdom światowego jazzu na estradzie i w studiach nagrań.
Karierę wokalisty jazzowego rozpoczął jeszcze w latach 60. Potem śpiewał jazz w Skandynawii, gdzie nagrał z zespołem Michała Urbaniaka pierwszą płytę długogrającą oraz singiel. Po powrocie do Polski występował dwukrotnie na Jazz Jamboree. Nagrał wiele standardów jazzowych dla Polskiego Radia, a w ankiecie magazynu „Jazz Forum” 1971–1972 został wybrany najlepszym wokalistą jazzowym Polski.
Karierę piosenkarską rozpoczął w roku 1970 od nagrania utworu „Zielono mi”. Zdobył też „Srebrny Gwóźdź Popularności” w plebiscycie „Kuriera Polskiego”. Brał udział w wielu festiwalach piosenki, zdobywając liczne nagrody, m.in.: w Rostocku za kompozycję, w Sopocie główną nagrodę Dnia Międzynarodowego za piosenkę „Do zakochania jeden krok”, a w konkursie „Coupe d’Europe Musicale” w 1972 r. w Austrii wraz z Marylą Rodowicz i Zdzisławą Sośnicką zdobył dla Polski II miejsce. Jako wokalista koncertował w całej Europie, a także w USA z Urszulą Sipińską i w ZSRR z Anną German.
Artysta wspomina, że był zaskoczony główną nagrodą, którą otrzymał na VIII KFPP w Opolu w 1970 r. za wykonanie utworu „Zielono mi”: „Muszę powiedzieć, że nie chciałem nagrywać tej piosenki dla Polskiego Radia. Zrobiłem to niechętnie, ponieważ nigdy wcześniej nie śpiewałem po polsku. Śpiewałem wyłącznie po angielsku. W końcu zdecydowałem się na to nagranie, tak właściwie: «No dobra, to ja już to nagram…». I okazało się, że piosenka od razu stała się piosenką miesiąca. Wówczas te właśnie piosenki były kwalifikowane do «Opola». I to już było zaskoczenie, że ja muszę zaśpiewać jedyną polską piosenkę w Opolu”.
W latach 70. Andrzej Dąbrowski zdobył na festiwalu w Opolu aż trzy nagrody główne – za „Zielono mi” na VIII KFPP w 1970 r., za piosenkę „Do zakochania jeden krok” na X KFPP w 1972 r. oraz za utwór „Niewczesna miłość” (muz. Wiktor Kolankowski, sł. Andrzej Bianusz) na XII KFPP w 1974 r. W kolejnych latach rzadko występował w Opolu. Na 54. KFPP w 2017 r. zaśpiewał na opolskiej scenie swój wielki przebój „Do zakochania jeden krok”. Dwukrotnie brał też udział jako kierowca w opolskim Rajdzie Festiwalowym (w 2015 i 2017 r.).
Na odsłonięcie swojej gwiazdy w 2013 r. Andrzej Dąbrowski na opolski Rynek przyjechał w fotelu pilota profesjonalnej „rajdówki” – forda Sierra Cosworth. Odsłonięciu tradycyjnie towarzyszył występ Akademickiego Chóru Politechniki Opolskiej, który zaśpiewał składankę największych przebojów artysty. Andrzej Dąbrowski zapewnił, że w jego życiu najważniejsze były zawsze samochody oraz perkusja.
