„Aleją gwiazd biegniemy”
Krzysztof Komeda, przewodniczący jury podczas II KFPP w Opolu we wpisie do sprawozdania z obrad zaprotokołował: „występ żeńskiego sekstetu wokalnego Alibabki zasługuje na uwagę!”. Skutkiem tego w 1964 r. w Opolu wokalistki zostały wyróżnione nagrodą specjalną za piosenkę „Idzie świt” (muz. Zbigniew Ciechan, sł. Jerzy Litwiniuk). Nadmienić należy, iż był to rok debiutu tej sześcioosobowej żeńskiej grupy wokalnej, wywodzącej się z harcerskiego chóru prowadzonego przez Władysława Skoraczewskiego.
Występy Alibabek w kolejnych edycjach festiwalu były równie szczęśliwe. W 1965 r. na III KFPP dziewczęta zajęły II miejsce oraz otrzymały nagrodę rzeczową za utwór „Gdy zmęczeni wracamy z pól” (muz. Juliusz Loranc, sł. Wiesław Dymny), a w 1968 r. dostały nagrodę prasy za wykonanie piosenki „To ziemia” (muz. Juliusz Loranc, sł. Jonasz Kofta). Niewątpliwie to jednak VII KFPP w Opolu głęboko zapadł w pamięć Alibabkom: „Rok 1969 dla nas był rokiem szczególnie miło wspominanym, bo wtedy zdobyłyśmy nagrodę dla piosenki Jonasza Kofty i Juliusza Loranca «Kwiat jednej nocy». (…) Ale cudowny był moment przebudzenia po tej nocy. Prawie na czworakach doszłyśmy do Toropolu, to hotel położony najbliżej amfiteatru, i od razu spać! Tej nocy obradowało jury, więc wszyscy poszli do «Pająka». W pewnej chwili, gdzieś około piątej rano, walenie do drzwi naszego pokoju. Nieprzytomne otwieramy drzwi – wpada połowa orkiestry pana Klimczuka z szampanami. Maryla Rodowicz woła: – Gratulacje! (…) – Dostałyście nagrodę! Nic nie wiecie? Nagroda!!!”.
Śpiewające dziewczyny emanowały wdziękiem i młodością, jednak o ich sukcesie zadecydował duży talent wokalny. Oprócz występów z własnym repertuarem Alibabki bowiem wielokrotnie śpiewały na KFPP w Opolu, towarzysząc solistom jako tzw. chórki. „To szalenie wzbogacało aranżację, urozmaicało muzycznie. A nas inspirowało do poszukiwań nowych barw, sposobów wyrazu, wymuszało dostosowanie sposobu śpiewania do charakteru utworu, stylu i jego nastroju…”. „Dziwny jest ten świat” Czesława Niemena, „Dni, których nie znamy” Marka Grechuty, „Z kopyta kulig rwie” Skaldów to tylko niektóre z opolskich przebojów, w których Alibabki użyczyły swoich głosów. Niezaprzeczalnie ich wykonanie „Zegarmistrza światła” (muz. Tadeusz Woźniak, sł. Bogdan Chorążuk) razem z Tadeuszem Woźniakiem zelektryzowało publiczność X KFPP w Opolu w 1972 r. Alibabki ze spuszczonymi głowami, rzędem, powoli wyłaniały się zza horyzontu sceny. W zamyśleniu zbliżały się do mikrofonów i kiedy nadszedł odpowiedni moment, brawurowo „poniosły” piosenkę: „Wokalnie pracowałyśmy nad tym utworem, przesadnie oddzielając sylaby, śpiewając długie nuty głównie na samogłoskach. W aranżacji chóru głos najwyższy i najniższy stanowił ramę dla pięciu środkowych głosów harmonicznych, lecz wszystkie wędrowały po swoich liniach melodycznych, przez co plamy akordów swobodnie pływały. To nadawało szczególny wyraz ekspresji i brzmienia wokalu” – wspomina Ewa Belina-Brzozowska, jedna z Alibabek.
Mimo iż zespół zawiesił działalność w latach 80., organizatorzy KFPP zaprosili wokalistki w 1988 r. do Opola. Panie otrzymały Kryształowy Kamerton za całokształt działalności artystycznej, a także wzięły udział w specjalnym koncercie poświęconym Jonaszowi Kofcie. Alibabki zaśpiewały wówczas najważniejszą dla nich piosenkę poety – „Kwiat jednej nocy”. Wokalistki odsłoniły swoją gwiazdę w opolskiej Alei Gwiazd w 2009 r. Jako Alibabki śpiewały m.in.: Anna Dębicka, Krystyna Grochowska, Anna Łytko, Wanda Borkowska, Ewa Dębicka (Belina-Brzozowska), Sylwia Krajewska.
