„Aleją gwiazd biegniemy”
KRZYSZTOF KLENCZON
Krzysztof Klenczon – kompozytor, gitarzysta i wokalista. Artysta występował razem z Niebiesko-Czarnymi, Pięcioliniami i Czerwonymi Gitarami. Z ostatnią z wymienionych grup związany był w latach 1965–1970, komponując m.in. takie utwory jak „Biały krzyż” (muz. Krzysztof Klenczon, sł. Janusz Kondratowicz), „Jesień idzie przez park” (muz. Krzysztof Klenczon, sł. Marek Gaszyński, Bogdan Loebl) czy „Kwiaty we włosach” (muz. Krzysztof Klenczon, Mateusz Święcicki, sł. Janusz Kondratowicz). W 1970 r. założył zespół Trzy Korony, z którym rok później wydał płytę pt. „Krzysztof Klenczon i Trzy Korony”. Na długogrającym krążku znalazły się takie przeboje jak „10 w skali Beauforta” (muz. Krzysztof Klenczon, sł. Janusz Kondratowicz), „Nie przejdziemy do historii” (muz. Krzysztof Klenczon, sł. Andrzej Kuryło) czy „Port” (muz. Krzysztof Klenczon, sł. Halina Stefanowska). Krzysztof Klenczon zmarł 7 kwietnia 1981 r. z powodu obrażeń odniesionych w wypadku samochodowym.
Artysta po raz pierwszy zaśpiewał na II KFPP w Opolu w 1964 r. jako członek Niebiesko-Czarnych (m.in. razem z Czesławem Niemenem i Wojciechem Kordą). Krzysztof Klenczon jako członek Czerwonych Gitar wystąpił podczas V KFPP w Opolu w 1967 r. w ramach koncertu „Popołudnie z młodością”. Grupa zaprezentowała wówczas m.in. takie utwory jak „To właśnie my” (muz. Seweryn Krajewski, Krzysztof Klenczon, sł. Seweryn Krajewski), „Nikt na świecie nie wie” (muz. Krzysztof Klenczon, sł. Tadeusz Krystyn), „Byle co” (muz. Krzysztof Klenczon, sł. Tadeusz Krystyn) czy „Nie zadzieraj nosa” (muz. Seweryn Krajewski, sł. Marek Gaszyński). Zespół pojawił się również na VI KFPP w Opolu w 1968 r., na którym otrzymał Nagrodę Przewodniczącego ds. Radia i Telewizji za utwór „Takie ładne oczy” (muz. Seweryn Krajewski, sł. Marek Dagnan).
Podczas VII KFPP w Opolu w 1969 r. Czerwone Gitary otrzymały nagrodę Ministra Kultury i Sztuki za piosenkę „Biały krzyż”. Podczas koncertu „Mikrofon i Ekran” zespół nie chciał bisować nagrodzonej piosenki. Krzysztof Klenczon tłumaczył tę decyzję inspiracją stojącą za narodzinami „Białego krzyża”: „Piosenka ma charakter symboliczny ze względu na genezę powstania”. Janusz Kondratowicz tak wspomina tworzenie piosenki „Biały krzyż”: „W dzień ciężko pracowaliśmy, ale popołudnia były już wolne. Właśnie takim popołudniem wybraliśmy się z Krzysztofem na spacer pod Regle. Tylko we dwóch. Odeszliśmy już spory kawałek od miasta, kiedy Krzysztof zobaczył brzozowy, z kawałkami łuszczącej się białej kory, zaniedbany krzyż. Nie było żadnego grobu, tylko ten samotny krzyż. Popatrzył mi w oczy i powiedział: – Mój ojciec walczył w AK, był ranny i zaraz po wojnie zmarł. Właściwie, to ja go wcale nie miałem. Dziś, kiedy jestem muzykiem, chciałbym poświęcić mu jakąś mądrą piosenkę. I chciałbym, żeby przekazać, że to, o co oni walczyli, nie poszło na marne, że zostało coś w nas, jakaś siła, żeby być prawdziwymi Polakami”.
Na VIII KFPP w Opolu W 1970 r. Krzysztof Klenczon z zespołem Trzy Korony zaprezentowali utwory „Ludzie wśród ludzi” (muz. Krzysztof Klenczon, sł. Janusz Kondratowicz) oraz „10 w skali Beauforta”.
W 1996 r. na XXXIII KFPP w Opolu odbył się koncert poświęcony pamięci i twórczości Krzysztofa Klenczona – „Kwiaty we włosach”. Wystąpili w nim m.in.: VOX, Robert Gawliński, Piersi, Maryla Rodowicz, Elektryczne Gitary, De Mono, Urszula, Raz, Dwa, Trzy, O.N.A., Lady Pank, Kayah, T.Love i Republika. Koncert poprowadzili Wojciech Mann, Krzysztof Materna oraz menedżer Trzech Koron – Andrzej Olechowski.
W 2018 r. w opolskiej Alei Gwiazd Polskiej Piosenki odsłonięto gwiazdę Krzysztofa Klenczona. W uroczystości uczestniczył Wojciech Serafin, przyjaciel muzyka, który podkreślił jego zasługi – „Krzysztof jest pośród nas poprzez swoją twórczość, olbrzymią spuściznę, którą po sobie zostawił. To legenda muzyki rozrywkowej, polskiej”.
