„Aleją gwiazd biegniemy”
Zespół powstał w Gdańsku w 1962 r. W czasie wieloletniej działalności skład grupy ulegał licznym modyfikacjom repertuarowym i personalnym. Odchodzący z Niebiesko-Czarnych członkowie zespołu tworzyli nowe liczące się kolektywy muzyczne bądź decydowali się na solową działalność. Pierwszy sukces grupa odniosła podczas I Festiwalu Młodych Talentów w Szczecinie, zwyciężając w kategorii zespołów w 1962 r. Zespół dokonał nagrań płytowych z Czesławem Wydrzyckim (Niemenem), również laureatem tego festiwalu (w kategorii solistów). W 1963 r. Niebiesko-Czarni wzięli udział w I KFPP w Opolu. Wykonali wówczas, własne i cudze, utwory instrumentalne oraz piosenki (również ludowe) – m.in. nokturn Es-dur Fryderyka Chopina, „Wiem, że nie wrócisz” (muz. Czesław Niemen, sł. Jacek Grań), „Głęboka studzienka” (mel. ludowa, sł. Halina Kołaczkowska), „Kawaliry” (opr. muz. i sł. Tadeusz Sygietyński), „Mamo, nasza mamo” (muz. i sł. Jacek Grań). Wokalistami zespołu byli wtedy: Czesław Niemen, Bernard Dornowski i Marek Szczepkowski.
Rok 1963 zamknęli występami w programie „Idole młodzieży” w paryskiej Olimpii. W następnym roku podczas jednego z koncertów II KFPP zaprezentowali nowych wokalistów i kilkanaście własnych utworów. Na festiwalowej scenie z Niebiesko-Czarnymi wystąpili wówczas m.in. Michaj Burano, Wojciech Korda, Adriana Rusowicz, Krzysztof Klenczon, a także Czesław Niemen. Wśród piosenek znalazły się m.in. „Ja przecież nie płaczę” (muz. Zbigniew Podgajny, sł. Michaj Burano), „Powiedzcie jej” (muz. i sł. Jacek Grań), „Taka, jak ty” (muz. Krzysztof Klenczon, sł. Jacek Grań). W 1965 r. w koncercie inaugurującym III KFPP Niebiesko-Czarni z Heleną Majdaniec i Czesławem Niemenem śpiewali m.in. „Już raz było tak” (muz. Andrzej Korzyński, sł. Jerzy Miller), „Nie bądź taki «Bitels»” (muz. Czesław Niemen, sł. Jacek Grań). Wypełnili także część koncertu „Kolorowe spotkania” i koncertu finałowego, w których nowe głosy Niebiesko-Czarnych przedstawili Piotr Janczerski i wtórujące Niemenowi żeńskie trio Błękitne pończochy (z Adą Rusowicz) m.in. w utworach „Mój przyjaciel cień” (muz. Zbigniew Bernolak, sł. Piotr Janczerski) i „Baw się w ciuciubabkę” (muz. Czesław Niemen, sł. Jacek Grań). Na V KFPP Niebiesko-Czarni pokazali się opromienieni sławą występu filmowego w ,,Mocnym uderzeniu” (1966 r.) Jerzego Passendorfera. Zaprezentowali, wzbogacone o sekcję instrumentów dętych, utwory instrumentalne i piosenki, a wśród nich: „Nocny alarm” (muz. Zbigniew Podgajny), „Za daleko mieszkasz miły” (muz. Czesław Niemen, sł. Jacek Grań), „Raz ją spotkałem” (muz. Wojciech Korda, sł. Marek Gaszyński). A w 1968 r., na VI KFPP Wojciech Korda i Ada Rusowicz zaśpiewali „Mamy dla was kwiaty” (muz. Wojciech Korda, sł. Jacek Grań) i „Czekam na miłość” (muz. Andrzej Korzyński, sł. Andrzej Tylczyński), a muzycy Niebiesko-Czarnych towarzyszyli podczas festiwalu również Filipinkom i grupie No To Co.
Fascynacje ambitniejszymi odmianami muzyki rockowej oraz bluesem i soulem zdecydowały o tym, że niejednorodny dotąd styl Niebiesko-Czarnych zaczął się krystalizować. Zespół zarejestrował i wydał na płycie (1972 r.) pierwszą polską rock-operę „Naga”, której premiera sceniczna odbyła się w gdyńskim Teatrze Muzycznym. Występy rock-opery „Naga” stanowiły jedną z imprez towarzyszących XII KFPP w Opolu w 1974 r. Grupa regularnie występowała za granicą, m.in. w: Belgii, Jugosławii, Finlandii, RFN, USA i Kanadzie, Bułgarii, NRD, Czechosłowacji i ZSRR. W 1976 r. na zakończenie długiej trasy po ZSRR, we Lwowie odbył się ostatni występ Niebiesko-Czarnych. Reaktywowali się kilkakrotnie – w 1986 r. wzięli udział w sopockim „Old Rock Meeting”, w 1987 r. koncertem ,,Przeżyjmy to jeszcze raz” świętowali 25-lecie powstania grupy, a 1992 r. zebrali się w Poznaniu, na koncercie poświęconym pamięci Ady Rusowicz.
