„Aleją gwiazd biegniemy”
Tekściarz, scenarzysta filmowy, literat. Ukończył filologię polską, scenopisarstwo, a także Warszawską Szkołę Fotografii. Jest autorem tekstów największych przebojów muzyki rozrywkowej lat 60. i 70. Pełni funkcje: Prezesa Związku Polskich Autorów i Kompozytorów ZAKR, Przewodniczącego Związku Zawodowego Twórców Kultury, Przewodniczącego Branży Kultury w Forum Związków Zawodowych i Członka Rady Stowarzyszenia Autorów ZAiKS. Jest także patronem powstałej w 2014 r. Fundacji im. Krzysztofa Dzikowskiego, która wspiera i promuje dorobek młodych artystów, będących u progu kariery.
Najwięcej tekstów piosenek napisał dla Czerwonych Gitar i Seweryna Krajewskiego, m.in.: „Anna Maria” (muz. Seweryn Krajewski), „Ciągle pada” (muz. Seweryn Krajewski), „Niebo z moich stron” (muz. Seweryn Krajewski), „Dzień jeden w roku” (muz. Seweryn Krajewski). Ponadto jest autorem słów utworów z repertuaru: Kasi Sobczyk – „Mały Książę” (muz. Ryszard Poznakowski), „Nie wiem czy to warto” (muz. Zbigniew Bizoń), Czesława Niemena – „Ten los, zły los” (muz. Czesław Niemen), „Przyjdź w taką noc” (muz. Mateusz Święcicki), Ireny Jarockiej – „Gondolierzy znad Wisły” (muz. Seweryn Krajewski), „Śpiewam pod gołym niebem” (muz. Seweryn Krajewski), Anny German – „Chcę być kochaną” (muz. Katarzyna Gaertner), „Nie płacz, szkoda oczu” (muz. Katarzyna Gaertner).
To tylko niewielka część autorskiego dorobku Krzysztofa Dzikowskiego, który jako tekściarz zadebiutował w 1963 r. Nawiązał wtedy współpracę z bigbitową grupą muzyczną Tajfuny. Jest współautorem największych przebojów Czerwonych Gitar. „Współpracę z nimi rozpoczął, bo – jak mówi – zobaczył ich plakat, głoszący, że grają i śpiewają najgłośniej w Polsce, a «zawsze lubił ekstremę»”. – napisała o Krzysztofie Dzikowskim Maria Szabłowska. Piosenki z jego tekstami można usłyszeć w wykonaniu wielu polskich artystów m.in.: Niebiesko-Czarnych, Trubadurów, Haliny Frąckowiak, Stana Borysa, Urszuli Sipińskiej, Ewy Bem, Jerzego Połomskiego, Haliny Kunickiej, Wojciecha Gąssowskiego, Krzysztofa Cugowskiego, Piotra Cugowskiego.
Na III KFPP w 1965 r. piosenka autorstwa Krzysztofa Dzikowskiego pt. „Nie wiem czy to warto”, którą wykonała na opolskiej scenie Kasia Sobczyk, zwyciężyła w kategorii piosenek rozrywkowych. Dwa lata później, w 1967 r., na V KFPP w Opolu wyróżniona została piosenka „Mały Książę” również w wykonaniu Kasi Sobczyk. Tak autor wspomina powstanie utworu i emocje temu towarzyszące: „Tekst «Małego Księcia» napisał się sam. Był dosłownym odbiciem mojego dzieciństwa. Wychowany z dala od rodziców, najpierw u obcych ludzi, potem u wujostwa, szukałem swojego miejsca na ziemi. Szukałem swojej planety. Czytając książkę Exupéry’ego, w głównym bohaterze odnajdywałem swoje dziecięce rozczarowania, smutki, skrywane tęsknoty”. Ryszard Poznakowski, autor muzyki do „Małego Księcia” zapamiętał powstanie tego przeboju następująco: „Moi koledzy upojne dni spędzali na plaży, ja zaś, mający uczulenie na słońce, całymi dniami siedziałem w domu kultury przy fortepianie. Odwiedził nas Krzysztof Dzikowski. (…) Któregoś dnia, na skrawku «Trybuny Ludu», przyniósł mi z plaży szkic tekstu. (…) Był to tak oryginalny pomysł, że kiedy towarzystwo znowu poszło nad morze, natychmiast usiadłem do fortepianu i zacząłem komponować. Kiedy wrócili, całość była gotowa”.
Na jubileuszowym 50. KFPP w Opolu w 2013 r. Krzysztof Dzikowski otrzymał Nagrodę Honorową Prezesa Zarządu Telewizji Polskiej S.A. i miasta Opola „Ikona Festiwalu”, przyznawaną najwybitniejszym osobowościom opolskiego festiwalu.
Podczas 53. KFPP w Opolu w 2016 r. twórca odsłonił w Alei Gwiazd Polskiej Piosenki pamiątkową gwiazdę swojego imienia. „Jestem zwykłym tekściarzem i przez szereg lat nikt się mną nie interesował. Jestem szczerze wzruszony i cieszę się, że się nie rozpłakałem przed państwem. (…) Będę się starał w dalszym ciągu być czynnym twórcą, w dalszym ciągu pisać, a przede wszystkim pomagać młodym pisać dobre teksty” – mówił podczas uroczystości Krzysztof Dzikowski.
