„Aleją gwiazd biegniemy”
Najbardziej znany jako twórca i lider kabaretów – studenckiego w Hybrydach i Kabaretu pod Egidą, komentator nastrojów polskiego społeczeństwa ostatniego półwiecza, ale też autor wielu piosenek. Choć na co dzień związany z Warszawą, każdy z aspektów swej scenicznej działalności prezentował wiele razy w Opolu, podczas Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki.
Po raz pierwszy Jan Pietrzak pojawił się w opolskich koncertach, jako współautor i wykonawca piosenek „Ulica Kubusia Puchatka” (muz. Jan Pietrzak, sł. Wojciech Młynarski) i „Tango elektroniczne” (muz. Jan Raczkowski, sł. Jan Pietrzak), w czerwcu 1964 r., podczas II KFPP. W następnym roku zaprezentował się z zespołem kabaretowym w imprezach towarzyszących i koncertach ocenianych, wykonując m.in. nagrodzoną piosenkę „Pamiętajcie o ogrodach” (muz. Jan Pietrzak, sł. Jonasz Kofta). W 1966 r. organizatorzy festiwalu przekazali „Hybrydom” scenę Teatru Lalki i Aktora, gdzie twórcy przedstawili aktualny wówczas, bogaty w piosenki program „Co słychać”. Pietrzak był wykonawcą i autorem kilku z nich. W „Maratonie Kabaretowym” V KFPP zaśpiewał m.in. ,,Efekty afektu” (muz. Juliusz Loranc, sł. Jan Pietrzak), które powtórzył w koncercie piosenek wyróżnionych „Mikrofon i Ekran”. Kolejny kabareton z 1968 r. pomieścił trzy piosenki Pietrzaka, a za jedną z nich – „Spokojnie, chłopie” (muz. Krzysztof Paszek, sł. Jan Pietrzak), którą zaśpiewał osobiście – został nagrodzony. W innych koncertach wykonał również ówczesny szlagier „Za trzydzieści parę lat” (muz. Adam Skorupka, sł. Jan Pietrzak), powtórzony w amfiteatrze również rok później w programie „Polskie Nagrania przedstawiają”. W kabaretonie VII KFPP było tak jak poprzednio – trzy teksty własnego autorstwa, dwa wykonane osobiście: „Dlatego kocham życie” (muz. Marek Sart, sł. Jan Pietrzak) i „Wszyscy o wszystkich” (muz. Władysław Słowiński, sł. Jan Pietrzak). Udział Jana Pietrzaka i jego piosenek w maratonach kabaretowych KFPP zaczął nabierać znamion tradycji i tak miało pozostać przez następnych kilkadziesiąt lat. W tym czasie prezentował się solo i z Kabaretem pod Egidą, przedstawiając monologi, skecze i piosenki. Cenił tę możliwość: „Opole to jest szczególne miejsce, zwłaszcza w moim losie (…) robiłem rzeczy mało akceptowalne przez władze PRL-u, a potem przez Trzecią Rzeczpospolitą. Opole to miejsce, gdzie można było się z tą twórczością pojawić i poddać się pod ogląd szerszej publiczności. (…) Istotny dla mnie był kabareton trwający 6 godzin. Odbył się on w karnawale Solidarności 1981 roku z pieśnią «Żeby Polska była Polską», śpiewaliśmy wtedy do 6 rano, w promieniach wschodzącego słońca, bisowaliśmy trzy razy. (…) Pod koniec lat 80. miałem serie takich nocy kabaretowych nawiązujących do tamtego kabaretonu, i to były też znaczące wydarzenia. Kabaret nazywał się «Imieniny pana Janka»”.
Na VIII KFPP w 1970 r. otrzymał nagrodę za utwór „Marsjanie nie zagrażają Ziemi” (muz. Bogusław Klimczuk, sł. Jan Pietrzak), w 1974 r. za „Gdzie ci mężczyźni” (muz. Włodzimierz Korcz, sł. Jan Pietrzak), a powstała w 1976 r. pieśń „Żeby Polska była Polską” (muz. Włodzimierz Korcz, sł. Jan Pietrzak) pięć lat później zdobyła nagrodę publiczności i „Złotą Karolinkę” za przebój sezonu na XIX KFPP. W 1990 r. uhonorowano Jana Pietrzaka za wybitną twórczość literacką oraz jej prezentację na polskiej estradzie i festiwalach piosenki. 54. KFPP w 2017 r. dał artyście możliwość podsumowania swojego estradowego dorobku w programie ,,Z PRL-u do Polski”. W tym samym roku Jan Pietrzak odsłonił swoją pamiątkową gwiazdę w Alei Gwiazd Polskiej Piosenki na opolskim rynku.
