Banda (1931-1933)
„Dzieje warszawskich teatrzyków małych form mogłyby dostarczyć dowodów na istnienie reinkarnacji. 1 października 1931 roku, a więc trzy miesiące po likwidacji „Qui Pro Quo” jego dusza zagnieździła się w nowym miejscu, przy Mokotowskiej 73. Nowe wcielenie otrzymało nazwę „Banda”. Spotkali się w nim starzy znajomi (…): znajdziemy wśród nich Ordonkę, Górską, Zimińską, Terne, Dymszę, Lawińskiego, Krukowskiego, Chór Dana, Parnellów i Koszutskiego. Reżyserem i konferansjerem był jak dawniej Járosy. Tuwim sprawował kierownictwo literackie, Hemar zaś muzyczne”. Każdy wieczór zaczynał się „Hymnem Bandy” autorstwa Tuwima. W ostatniej zwrotce śpiewano: „Ale nasza Banda to nie to/ U nas chodzi o to, żeby szło/ A nasze hasło: Vive la vie!/ Filet sautẻ et vis-ả-vis!/ A sztandar nasz – to właśnie to: I ha ha ha i ho ho ho!/ Ta Banda, ta Banda, ta Banda pięknie gra! Warszawski Teatr działał dwa sezony, do 9 czerwca 1933 r. Najpierw przy Mokotowskiej 73 a od 24 września 1932 (po fuzji z Teatrem Polskim Szyfmana) przy Jasnej 5.
Tomasz Mościcki, „Kochana stara buda. Teatr Qui Pro Quo”, Łomianki 2008, s. 274-275
Zdjęcie: Próba generalna w Teatrze Banda w Warszawie. Na pierwszym planie od lewej widoczni: pianista Karol Gimpel, muzyk Mieczysław Hoherman, kierownik muzyczny Marian Hemar, kompozytor Władysław Dan-Daniłowski. Z prawej poeta Julian Tuwim, 1932-1933, źródło: Narodowe Archiwum Cyfrowe
