Wystawę można oglądać przy Stawie Zamkowym (ul. Barlickiego) do 31 sierpnia 2022 r.
Irenę Jarocką pamiętamy jako jedną z najpiękniejszych i utalentowanych muzycznie polskich piosenkarek. Była obdarzona głosem o delikatnej i ciepłej barwie. Pierwszych kontaktów ze sceną doświadczyła, gdy została członkinią chóru katedry oliwskiej i działającego tam teatru, a potem uczennicą szkoły muzycznej w Gdańsku-Wrzeszczu i słuchaczką radiowego Gdańskiego Studia Piosenki.
Wokalne umiejętności rozwijała również przez współpracę z Zespołem Estradowym Marynarki Wojennej „Flotylla”, a także jako studentka Wydziału Wychowania Muzycznego Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Gdańsku. Irena Jarocka wielokrotnie występowała na KFPP w Opolu, ale to jego VI edycja w 1968 r. i zaśpiewana wówczas piosenka „Gondolierzy znad Wisły” (muz. Seweryn Krajewski, sł. Krzysztof Dzikowski) okazały się przełomowe dla estradowego życia piosenkarki. W tym samym roku otrzymała również czteromiesięczne stypendium PAGART-u w Paryżu, które ostatecznie okazało się być kilkuletnim. Artystka sumiennie wykorzystała je na kształcenie wokalne oraz występy koncertowe i telewizyjno-radiowe we Francji i krajach Europy Zachodniej. Po powrocie do Polski wiodła aktywne życie estradowe: koncertowała, brała udział w rozrywkowych programach telewizyjnych, stawała w szranki polskich i zagranicznych konkursów festiwalowych. Wylansowała wiele przebojów, m.in. „Wymyśliłam Cię” (muz. Marian Zacharewicz, sł. Jan Zalewski), „Motylem jestem” (muz. Andrzej Korzyński, sł. Andrzej Tylczyński), „Być narzeczoną twą” (muz. Piotr Figiel, sł. Wojciech Młynarski), „Nie wrócą te lata” (muz. Leszek Bogdanowicz, sł. Janusz Kondratowicz), „Odpływają kawiarenki” (muz. Wojciech Trzciński, sł. Jerzy Kleyny), „Beatlemania story” (muz. Jarosław Kukulski, sł. Janusz Kondratowicz). Wystąpiła również w filmie Jerzego Gruzy pt. „Motylem jestem, czyli romans czterdziestolatka”. Była wówczas jedną z najpopularniejszych polskich artystek.
Na początku lat 90. wyjechała do USA. Tam także starała się nie zaniedbywać sztuki wokalnej. Powróciwszy do Polski w 2007 r. odnowiła kontakt z publicznością dzięki koncertom, nowym płytom oraz autobiografii zatytułowanej „Motylem jestem, czyli piosenka o mnie samej”. Artystka odeszła 21 stycznia 2012 r.
***
Renata Pajchel to wybitna polska fotosistka, absolwentka Wydziału Operatorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi, która nigdy nie stanęła za kamerą, ale poświęciła się dokumentowaniu pracy na planie filmowym. W dorobku zawodowym artystki znajdują się fotosy do ponad stu polskich filmów, m.in.: Andrzeja Wajdy („Wszystko na sprzedaż”, „Wesele”, „Ziemia obiecana”, „Człowiek z marmuru”, „Człowiek z żelaza”), Krzysztofa Zanussiego („Iluminacja”, „Barwy ochronne”, „Spirala”), Janusza Zaorskiego („Zabawa w chowanego”, „Piłkarski poker”, „Panny i wdowy”), Janusza Morgensterna („Trzeba zabić tę miłość”), Wojciecha Marczewskiego („Ucieczka z kina Wolność”) czy Andrzeja Barańskiego („Parę osób, mały czas”).
Jako artystka fotografik uwieczniła czołowe postacie polskiej sceny i estrady, w tym Irenę Jarocką.
